Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Marynarka Wojenna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Marynarka Wojenna. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 22 lipca 2013

ORP "Wilk"

Obchody Święta Morza w Gdyni (31 lipca 1932 r.). 
ORP "Wilk" w gali banderowej.

http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/129469:11/



ORP "Wilk" – polski okręt podwodny (podwodny stawiacz min) z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Był okrętem wiodącym typu Wilk, obejmującego ponadto jednostki "Żbik" i "Ryś".
Okręt podwodny – stawiacz min ORP "Wilk" został zbudowany we francuskiej stoczni Chantiers Augustin Normand w Hawrze na zamówienie polskiej Marynarki Wojennej. Umowę podpisano 1 grudnia 1926 roku, a budowę rozpoczęto na początku roku 1927. Okręt wodowano 12 kwietnia 1929 roku i nadano mu nazwę "Wilk" (wodowano go jako pierwszy okręt typu, stąd pochodzi nazwa całego typu). Budowę i próby ukończono w październiku 1931 roku i okręt wszedł do polskiej służby 31 października 1931 roku, po czym przypłynął do Polski.
4 grudnia 1931 roku "Wilk" wszedł w skład Grupy Okrętów Podwodnych Dywizjonu Minowców, a od 1 maja 1932 roku – w skład Dywizjonu Okrętów Podwodnych (początkowo "łodzi podwodnych"). Razem z innymi okrętami odbył szereg wizyt zagranicznych, m.in. w 1932 roku w Sztokholmie, w 1934 roku w Amsterdamie, a w 1935 roku w Tallinnie.
W 1939 roku "Wilk" wykonał swoje zadanie stawiając zagrodę minową w Zatoce Gdańskiej. Na Bałtyku operował do nocy z 14 na 15 września, kiedy to przedarł się przez Sund. W 1941 r. operował na Morzu Północnym. 2 kwietnia 1942 r. ze względu na zły stan techniczny został przeniesiony do rezerwy. W 1952 r. "Wilk" został przeholowany do Polski, gdzie złomowano go w 1954 r.

ORP "Wilk" podczas Święta Morza w Gdyni (1932 r.).

---------------------------------



sobota, 25 maja 2013

ORP "Mazur"


ORP "Mazur" – polski torpedowiec, a następnie szkolny okręt artyleryjski, jeden z pierwszych okrętów Marynarki Wojennej, służący w niej w latach 1922–1939; dawny niemiecki „V 105” z okresu I wojny światowej. Zatopiony 1 września 1939 roku przez niemieckie lotnictwo. Był to pierwszy z dwóch polskich okrętów o tej nazwie.
Podstawowym zadaniem „Mazura” było szkolenie nowych kadr dla marynarki wojennej. W tym celu odbywał rejsy do portów bałtyckich. W 1922 roku odwiedził wraz z innymi torpedowcami Kopenhagę. W lipcu 1925 roku wraz z „Podhalaninem” wypłynął z podchorążymi do Kalmaru. W 1927 roku torpedowiec przewiózł z Gdyni do Gdańska trumnę z prochami Juliusza Słowackiego. „Mazur” pełnił rolę okrętu witającego w czasie wizyty 31 lipca 1929 roku na redzie w Gdyni zespół włoskich krążowników szkolnych „Francesco Ferrucio” i „Pisa”. Na początku lipca 1930 roku pełnił wraz z „Wichrem” rolę okrętu eskorty dla statku „SS Polonia”, na pokładzie którego płynął z oficjalną wizytą do Estonii Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki. W 1931 roku został przebudowany na szkolny okręt artyleryjski, zmieniono mu przy tym uzbrojenie. W tym też roku, podczas szkolenia, torpeda ćwiczebna wystrzelona ze „Ślązaka” trafiła w burtę „Mazura”, wbijając się do połowy i wyrządzając duże szkody. W 1935 przeszedł kolejną przebudowę, w czasie której usunięto drugi komin, tylny maszt oraz dokonano przezbrojenia. Po zakończeniu przebudowy 1 czerwca 1937 roku został ponownie wcielony do służby pod dowództwem kapitana marynarki Mariana Wojcieszka. Pełnił funkcję okrętu Centrum Wyszkolenia Specjalistów Floty.



 Dziobowe działa 75 mm w trakcie strzelań ćwiczebnych. 
Fot. "Morze" 1937 r.

 Załoga "Mazura" na pokładzie (lata 20-te).