Wesele
córki cadyka z Bobowej Ben Sion Halberstama (luty 1931 r.). "Pan
młody" wśród chasydów. Widoczny także rabin Ben Sion Halberstam (w pierwszym szeregu drugi od prawej).
Jeden z synów rabina Halberstama w rozmowie z uczestnikami uroczystości
weselnych. Na drugim planie widoczna córka rabina Halberstama (w
płaszczu z jasnym kołnierzem).
Makabi Białystok - nieistniejący żydowski wielosekcyjny
(m.in. piłka nożna, koszykówka, tenis) klub sportowy z siedzibą w Białymstoku.
W roku 1931 koszykarze Makabi wygrali mistrzostwo okręgu białostockiego. W roku
1935 klub Makabi awansował do białostocko-grodzieńskiej A-klasy
(zregionalizowany odpowiednik dzisiejszej pierwszej ligi) i po dwóch latach
zdobył wicemistrzostwo na tym poziomie rozgrywek, ulegając Pogoni Brześć. W
roku 1939, wraz z wybuchem wojny, rozgrywki zawieszono, a żydowskie kluby
rozwiązano.
Artur Gold (ur. 17 marca 1897 w Warszawie, zamordowany w
1943 r. w Treblince) – kompozytor i skrzypek pochodzenia żydowskiego, syn
Michała Golda, muzyka Opery Warszawskiej. Wraz z Jerzym Petersburskim i bratem
Henrykiem Goldem prowadził orkiestrę w teatrzyku Qui Pro Quo (1922) i w
warszawskiej Adrii (1931–1939).
Skomponował wiele przebojowych piosenek, m.in. fokstrot
Gdy Petersburski razem z Goldem gra (rewia Ostatnia nagość, 1926), tanga Gdy w
ogrodzie botanicznym, Jesienne róże, Nie odchodź ode mnie (sł. Andrzej Włast,
wyk. Stanisława Nowicka i Tadeusz Olsza, rewia Uśmiech Warszawy, Morskie Oko,
1930), Jaśminy i Kwiaciarka z Barcelony (sł. Andrzej Włast, wyk. Janusz
Popławski), tango apaszowskie Pragnę twoją być (sł. Andrzej Włast, wyk.
Stanisława Nowicka, Loda Halama i Eugeniusz Bodo, Morskie Oko, 1928), Przy kominku
i Szkoda twoich łez (wyk. Tadeusz Faliszewski, 1929), Ta mała piła dziś (sł.
Andrzej Włast, wyk. Zula Pogorzelska, Perskie Oko, 1926), Raz na lewo raz na
prawo (sł. Andrzej Włast, 1932), Czarne oczy (sł. Marian Hemar, Qui pro quo,
rewia M.S.Z. czyli pamiętaj o mnie, wyk. Marian Wawrzkowicz, 1929), Ach te
cyganki, Opium.
Obecnie melodia piosenki Chodź na Pragę (sł. Stanisław Biernacki, wyk.
Stanisława Nowicka, rewia Uśmiech Warszawy, 1930), jest grana w południe jako
hejnał warszawskiej dzielnicy Praga.
Nagrywał również płyty z orkiestrami angielskimi (1924),
a w latach trzydziestych dla firmy fonograficznej Odeon (nazwa od typu
okiestry). Podczas wojny grał z własną orkiestrą w getcie warszawskim. Rozstrzelany
w niemieckim obozie koncentracyjnym w Treblince.
Zespół Artura Golda (2 od lewej) i Jerzego Petersburskiego (3 od lewej).
